Diolkos, ojciec Kolei

Starożytna Grecja, znana z licznych osiągnięć w dziedzinie nauki i technologii, pozostawiła nam dziedzictwo, które wciąż budzi podziw i zainteresowanie. Jednym z najbardziej fascynujących aspektów tego dziedzictwa jest Diolkos, innowacyjna droga lądowa przecinająca Przesmyk Koryncki, która została zbudowana już w 600 roku p.n.e.

W starożytnych czasach podróżowanie między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim wymagało długiej i niebezpiecznej trasy wokół Peloponezu, o długości około 212 mil. Rozwiązaniem tego problemu było wybudowanie Diolkos, bruku, który stanowił połączenie między portem w Zatoce Korynckiej a portem w Zatoce Sarońskiej.

Pomimo skąpych dowodów archeologicznych, wydaje się, że statki lub ich ładunki były przemieszczane z jednego portu do drugiego za pomocą urządzeń kołowych, które ciągnięto przez przesmyk. Na drodze znajdowały się nawet rowki, przypominające torowiska, co sugeruje, że Diolkos może być jedną z najwcześniejszych znanych linii kolejowych w historii.

Diolkos był rewolucyjną próbą ułatwienia transportu towarów i okrętów wojennych między Zatoką Koryncką a Zatoką Sarońską. To osiągnięcie inżynieryjne, będące jednym z największych w dziejach starożytności, biegło mniej więcej równolegle do dzisiejszego Kanału Korynckiego. Nawet po tysiącach lat, ślady Diolkos pozostają widoczne w Koryncie, szczególnie na terenie Szkoły Inżynierskiej.

Proces przemieszczania statków za pomocą Diolkos był skomplikowany. Na początku statki były wciągane na kamienną rampę, a następnie, przy użyciu ogromnych lin, wciągane na solidną drewnianą ramę. Po usunięciu masztów i innych ruchomych elementów, statki były obracane o 90 stopni i wciągane na kolejną rampę, gdzie wsadzano je na żelazne podwozie.

Ogromne koła, przypominające podwozia współczesnych pociągów towarowych, przemieszczały statki na drugi koniec Diolkos. To osiągnięcie inżynierii i ludzkiej siły pozwoliło Diolkos działać przez wiele stuleci, przypominając niewolników, którzy ciągnęli ogromne bloki do budowy starożytnych piramid w Egipcie.

Mimo że różni władcy, włączając w to Juliusza Cezara i Aleksandra Wielkiego, rozważali wykopanie kanału przez Przesmyk Koryncki, projekt ten nie został zrealizowany aż do XIX wieku. Wtedy to, w 1889 roku, grecki rząd zdecydował się sponsorować budowę Kanału Korynckiego, który został ukończony w 1893 roku, spełniając marzenie sprzed ponad 2000 lat.

Kanał, szeroki od 69 do 82 stóp, przecina wapień i łączy Morze Jońskie z Morzem Egejskim. Jednakże, mimo swojej budowy, Kanał Koryncki nie był łatwy w użyciu z powodu niepewnych ścian klifów, zbyt wąskich dla współczesnych statków oraz silnych przypływów, które utrudniały żeglowanie.

Dziś Kanał Koryncki jest głównie używany przez małe statki wycieczkowe i turystyczne łodzie, podczas gdy większe jednostki omijają go na rzecz innych szlaków morskich. Mimo to, zarówno Diolkos, jak i Kanał Koryncki, pozostają niezwykłymi świadectwami starożytnych osiągnięć inżynieryjnych, które wciąż inspirują i fascynują ludzi na całym świecie.

na podstawie: Arkeonews