Odkrycie grobowców królów Longobardów w Pawii

W 2024 roku zespół archeologów z Uniwersytetu Katolickiego pod kierownictwem profesor Cateriny Giostry dokonał przełomowego odkrycia w Pawii, we Włoszech. Podczas wykopalisk prowadzonych od września do października odsłonięto ponad dwadzieścia grobowców datowanych na VII wiek, które przypisuje się członkom dynastii Longobardów. To niezwykłe znalezisko dostarcza cennych informacji na temat praktyk pogrzebowych i struktury społecznej tego germańskiego ludu, który odegrał kluczową rolę w historii Italii.

Longobardowie, wywodzący się prawdopodobnie ze Skandynawii, w VI wieku n.e. osiedlili się w Panonii, skąd w 568 roku wkroczyli do Italii pod wodzą króla Alboina. Po opanowaniu północnej części półwyspu, z Pawii uczynili swoją stolicę, zakładając Królestwo Longobardów. Ich obecność w Italii trwała do 774 roku, kiedy to zostali podbici przez Franków pod wodzą Karola Wielkiego.

Odkryte grobowce znajdują się w pobliżu Bazyliki Świętego Zbawiciela w Pawii, w miejscu, gdzie w VII wieku król Aripert I polecił zbudować pierwsze dynastyczne mauzoleum dla swojej rodziny. Było to katolickie mauzoleum, które stanowiło odejście od tradycyjnych germańskich rytuałów pogrzebowych, co podkreśla proces adaptacji Longobardów do kultury rzymskiej i chrześcijaństwa.

W Małym Krużganku, przylegającym do współczesnego kościoła, archeolodzy odkryli grobowce o wyjątkowej konstrukcji, często z dwuspadowymi dachami i murowanymi skrzyniami. Jeden z najstarszych grobów wyróżnia się namalowanym czerwonym krzyżem, co może wskazywać na chrześcijańskie wpływy wśród elity longobardzkiej. Profesor Giostra sugeruje, że te pochówki były zarezerwowane dla osób o wysokim statusie społecznym.

Interesującym aspektem odkrycia jest fakt, że wiele grobów zostało z czasem zmienionych, co sugeruje, że szczątki były ekshumowane i przearanżowywane. Takie praktyki mogły mieć na celu zrobienie miejsca na dodatkowe pochówki lub odzyskanie symbolicznych przedmiotów, co odzwierciedla złożoność rytuałów pogrzebowych Longobardów i ich adaptację do nowych warunków kulturowych.

Odkrycie grobowców królów Longobardów w Pawii ma ogromne znaczenie dla zrozumienia procesu integracji i adaptacji ludów germańskich w Italii. Pokazuje, jak Longobardowie, początkowo postrzegani jako najeźdźcy, stopniowo przyjmowali elementy kultury rzymskiej i chrześcijaństwa, tworząc unikalną syntezę tradycji germańskich i śródziemnomorskich.

Zespół badawczy wykorzystał zaawansowane technologie, takie jak drony, trójwymiarowa fotogrametria i analiza kryminalistyczna, aby dokładnie udokumentować i zachować znaleziska. Próbki zostaną przeanalizowane we współpracy z Laboratorium Antropologii i Stomatologii Sądowej (LABANOF) na Uniwersytecie w Mediolanie, co pozwoli na uzyskanie szczegółowych informacji na temat diety, stylu życia i pochodzenia biologicznego pochowanych osób.

Badania nad odkrytymi grobowcami będą kontynuowane, a w 2025 roku planowane są wykopaliska w północnej części krużganka. Analiza starożytnego DNA szczątków może ujawnić, czy pochowane osoby były wyłącznie lokalne, czy też miały powiązania z populacjami z Europy Północnej, co pomoże w lepszym zrozumieniu migracji i integracji Longobardów w Italii.

źródło:

Università Cattolica del Sacro Cuore

fot. Università Cattolica del Sacro Cuore