Odkrycie neolitycznych struktur i silosów we Francji

W północno-wschodniej Francji, na terenie Alzacji, archeolodzy dokonali niezwykłego odkrycia na stanowisku Pfulgriesheim. W wyniku intensywnych wykopalisk natrafiono na ponad tysiąc struktur archeologicznych, obejmujących późnoneolityczne osady oraz średniowieczne grobowce. Szczególną uwagę przykuwają odkryte silosy oraz tajemnicze wydłużone struktury, których funkcja wciąż pozostaje nieznana. To odkrycie dostarcza cennych informacji na temat prehistorycznych mieszkańców tego regionu i ich sposobu życia, jednocześnie otwierając pole do nowych hipotez dotyczących neolitycznych społeczności Europy.

Stanowisko Pfulgriesheim zlokalizowane jest na niewielkim wzniesieniu, które dominuje nad dwiema rzekami – Souffel i Leisbach. To strategiczne położenie sprzyjało rozwojowi osadnictwa w tej części Alzacji, a warunki geologiczne, w tym gleby lessowe, stwarzały doskonałe możliwości dla rozwinięcia rolnictwa. To właśnie w glebie lessowej natrafiono na unikalny system magazynowania żywności w postaci silosów, które były zakopywane głęboko pod ziemią, sięgając nawet dwóch metrów głębokości.

Odkryte na stanowisku silosy pochodzą z późnego neolitu, datowanego na okres 4000-3400 p.n.e. Były to duże konstrukcje służące do przechowywania żywności, głównie zbóż, co wskazuje na rozwinięte rolnictwo tamtejszych społeczności. Silosy te były zorganizowane w grupy, oddalone od siebie o kilka metrów. Co ciekawe, archeolodzy nie odnaleźli śladów budynków bezpośrednio związanych z tymi magazynami, co sugeruje, że silosy mogły funkcjonować niezależnie, być może jako centralne punkty gospodarki magazynowej.

W niektórych silosach odkryto duże ilości wypalonej cegły mułowej, co wskazuje na obecność budowli w pobliżu, chociaż ich dokładna lokalizacja i funkcja pozostają tajemnicą. W jednym z przypadków odnaleziono nawet około pół tony tego materiału, co może świadczyć o zaawansowanych technikach budowlanych używanych przez neolityczne społeczności.

Jednym z najbardziej intrygujących odkryć na stanowisku Pfulgriesheim jest około sześćdziesięciu wydłużonych struktur o kształtach przypominających literę V, U lub Y. Choć ich funkcja wciąż nie została jednoznacznie określona, niektórzy badacze sugerują, że mogły one być związane z łowiectwem. Struktury te są bardzo wąskie i ich głębokość oraz kształt wskazują, że mogły służyć jako pułapki na zwierzęta.

Jednak brak dowodów archeologicznych nie pozwala na jednoznaczne potwierdzenie tej hipotezy. Planowane analizy datowania węglem-14 oraz dalsze badania porównawcze z analogicznymi odkryciami w innych częściach Francji mogą przynieść odpowiedzi na pytanie o dokładny cel tych konstrukcji.

W kilku odkrytych silosach odnaleziono ludzkie szczątki, co może sugerować, że niektóre z tych struktur służyły nie tylko do przechowywania żywności, ale również jako miejsca pochówku. Około dziesięciu silosów zawierało pochówki, co zgodne jest z ówczesną neolityczną tradycją grzebania zmarłych w okrągłych dołach. Jednak do pełnego wyjaśnienia tego zjawiska potrzebne będą dalsze analizy ceramiki oraz techniki datowania, które pomogą ustalić, czy pochówki te miały miejsce w tym samym czasie co użytkowanie silosów, co może rzucić nowe światło na rytuały i praktyki społeczne tamtejszych społeczności.

Choć głównym obiektem zainteresowania są neolityczne silosy i wydłużone struktury, na stanowisku odkryto również ślady osadnictwa z epoki żelaza, a także trzy okrągłe grobowce datowane na VII wiek naszej ery. Dwóch osad pochodzących z późnego okresu lateńskiego dostarczyło informacji o strukturach wiejskich tego okresu, w tym o typowych dla tej epoki budowlach zapadniętych, silosach oraz systemach ogrodzeniowych.

źródło:

1. Inrap

2. Arkeonews