Odkrycie zabytkowej buławy gwiaździstej z XII-XIV wieku w Kłodnicy

W wyniku przypadkowego odkrycia podczas prac ziemnych przy budowie stodoły w miejscowości Kłodnica, gm. Wilków, kolejna głowica buławy gwiaździstej trafiła niedawno do zbiorów muzealnych. Zabytek, wstępnie datowany na XII-XIV wiek, został odkryty przez dwunastoletniego Witolda Bołtucia z Szkuciska, który rozpoznał jego zabytkowy charakter.

Głowica buławy została wydobyta spośród piasku i gruzu, który posłużył jako utwardzenie podjazdu w pobliskiej miejscowości. Rodzice chłopca niezwłocznie zgłosili odkrycie do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Lublinie. To już kolejny tego typu zabytek, który trafił niedawno do tego urzędu konserwatorskiego.

Buława, broń obuchowa wywodząca się od maczug, była popularna w średniowiecznej Europie Wschodniej, szczególnie na Rusi. Poza funkcją bojową pełniła również rolę symbolu władzy. Obecnie odkryta głowica, odlana z brązu, ma wysokość 72 mm i nosi ślady intensywnego użytkowania w postaci uszkodzonych i wygiętych guzów. Jej tuleja oraz guzy ostrosłupowe wskazują na to, że służyła ona jako broń bojowa.

Wstępne datowanie zabytku to XII-XIV wiek, a podobne egzemplarze interpretowane są jako pochodzące z Węgier. Odkrycie to rzuca nowe światło na historię regionu Lubelszczyzny, zwłaszcza w kontekście osadnictwa wczesnośredniowiecznego. Buława została znaleziona w okolicy grodziska w Kłodnicy, datowanego na IX-X wiek, co potwierdza wyjątkowy charakter tego obszaru w okresie wczesnego średniowiecza.

Głowica buławy zostanie przekazana do depozytu Muzeum, zapewne Nadwiślańskiego, co umożliwi jej dalsze badania i zachowanie dla przyszłych pokoleń. Odkrycie to stanowi istotny kawałek układanki historii regionu, a także wzbogaca zbiory muzealne o kolejny fascynujący artefakt.

na podstawie: FB Lubelskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków

fot. FB Lubelskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków