W sercu Miasta Warszawy odkryto niezwykły fragment barokowego epitafium, stanowiący fascynującą kopalnię informacji na temat historii miasta. Kamienne pozostałości, znajdujące się przy ul. Starej, zostały przeanalizowane przez eksperta od rzeźby nowożytnej, dr hab. Michała Wardzyńskiego.
Fragment płyty nagrobnej, wykonany z "czarnego marmuru" z Dębnika, datowany jest na lata 60. lub 70. XVII wieku. Barokowe zdobienia w stylu labry, roślinne ornamenty tarczy herbowej, oraz autentyczność reliktu potwierdziły wartość historyczną tego odkrycia. Kamienne dzieło jest częścią grobsztynu, marmurowej płyty posadzkowej z krypty kościelnej, prawdopodobnie z obszaru Starego lub Nowego Miasta.
Mimo trudności w ustaleniu dokładnego miejsca wykonania płyty, badania nad jej inskrypcją rzucają nowe światło na jej przeszłość. Górna część reliktu zawiera czteropolowy kartusz herbowy z godłami "Janina" i "Alabanda". W dolnej części odkryto fragment inskrypcji w języku polskim, wskazujący na związek z urzędem "Podkomorzy Derpski" - najwyższym ziemskim urzędem w powiecie dorpackim na obszarze utraconym przez Rzeczpospolitą na rzecz Szwecji w 1621 r.
Niemniej jednak, pytanie kto był adresatem epitafium pozostaje niewyjaśnione. Relikt zawiera imię ,,[PODKOM]O[R]ZY DERPsKI", sugerując, że mógł to być honorowy tytuł spadkobiercy lub egzekutora testamentu zmarłej osoby, a zarazem fundatora płyty. Pochowanej osoby jednak nie można jednoznacznie zidentyfikować.
Dodatkowym zagadkowym elementem jest miejsce, w którym odnaleziono barokowy fragment płyty. Teren Centrum Wspierania Rodzin "Rodzinna Warszawa" przy ul. Starej 4 nie posiada bezpośrednich związków z kościołem, co sprawia, że historia, jak ten relikt trafił w to miejsce, pozostaje nieodgadniona.
Odkrycie to otwiera nowe perspektywy dla badaczy historii Warszawy, zaintrygowanych tajemnicami przeszłości, które ciągle czekają na odkrycie.
na podstawie: Urząd m.st. Warszawy
fot. FB Stołeczny Konserwator Zabytków
