Skarb żelazny odkryty w regionie hrubieszowskim

Przez kruku --
Tuesday, 16 Jan, 2024

W samym sercu Lasów Państwowych w regionie hrubieszowskim, na początku 2024 roku, Pan Mateusz Filipowicz dokonał przypadkowego odkrycia, które może zmienić oblicze badań nad historią tego obszaru. Odkrył zespół kilkunastu żelaznych zabytków ukrytych w obszarze zdegradowanym przez ciężki sprzęt leśny i częściowo przez działalność zwierząt.

Zabytki, w tym dziewięć żelaznych grotów włóczni, dwa topory bojowe, siekiera tulejowata oraz trzy przedmioty trudne do zidentyfikowania, zostały znalezione w jednym miejscu, zapakowane i przetransportowane do Muzeum w Hrubieszowie. Archeolodzy, mgr Bartłomiej Bartecki i mgr Anna Hyrchała, przeprowadzili wstępną analizę, sugerując, że znalezisko pochodzi z okresu istnienia Imperium Rzymskiego i może być związane z barbarzyńskimi plemionami, takimi jak kultura przeworska, Wandalowie lub społeczności kultur gockich.

Odkrycie to stawia pytania dotyczące tego, dlaczego taka broń została ukryta w tym konkretnym miejscu. Według archeologów, istnieje prawdopodobieństwo, że ktoś celowo skompletował te przedmioty i wrzucił je do bagna. Miejsce to, zarówno obecnie, jak i w przeszłości, charakteryzuje się trudnym dostępem. Znaleziono je również bez jakichkolwiek pozostałości kości czy fragmentów ceramiki, co wyklucza teorię cmentarzyska.

Zamojska Delegatura Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków i Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków zostały niezwłocznie powiadomione o odkryciu. Zabytki trafiły do depozytu Muzeum im. ks. Stanisława Staszica w Hrubieszowie, gdzie przeprowadzi się prace zabezpieczające i konserwacyjne.

Muzeum wydało oświadczenie, wyrażając zdumienie i radość z odkrycia, sugerując, że może to otworzyć nowy rozdział w badaniach nad gockimi militariami w regionie. Ostateczne odpowiedzi na pytania dotyczące tego, kto ukrył broń i dlaczego, pozostają jednak przed nami, tworząc tajemniczą narrację z przeszłości. Odkryte zabytki, mimo obecnej korozji, mają szansę stać się ważnym źródłem informacji po przeprowadzeniu prac konserwacyjnych.